Trailerladen
Soest, mei 2010.
Ik heb een sessie gedaan bij een Andalusiėr ruin van 6 jaar (hij is pas 3 mnd geleden gecastreerd) die nog maar net zadelmak was en al het nodige had meegemaakt.
Hij is in Spanje geboren en daar opgegroeid, naar Nederland gekomen en uiteindelijk bij deze eigenaresse terecht gekomen. In Spanje gaan ze toch op een ietwat andere manier met paarden om en hij was heel erg “rillerig“ en onzeker.
Het transport door de verkoper naar de huidige eigenaar toe was ook niet geheel goed gegaan en met veel geweld.
Intussen hadden ze zelf ook al het een en ander meegemaakt met hem (mensen onder de voet gelopen, zere handen van touwen, blauwe vingers, bulten op hoofd en zere tenen o.a.) en het laden ging gewoon steeds slechter.
Ze had mijn site gelezen en kon zich wel in mijn manier van werken vinden en belde mij. Ze wilde graag met Hemelvaart op vakantie naar de Veluwe maar ze hadden een groot trailerprobleem.
We hebben eerst telefonisch eea besproken en daarmee zijn ze aan de slag gegaan. Dat werkte toch niet helemaal in de praktijk dus op naar Soest!
Daar aangekomen eerst verteld wat ik zou gaan doen en even kennis gemaakt met het paard in kwestie. Het is een hele mooie maar onzekere en intelligente ruin die wel wat leiderschap kon gebruiken.
Ik heb de eigenaresse eerst zelf haar paard richting trailer laten lopen en daaruit bleek dat zij het zelf heel erg eng vondt en daardoor haar paard nog onzekerder maakte. Daar gingen we dus maar eerst aan werken, die trailer komt later wel.
We hebben eerst een 3 kwartier grondwerk gedaan in de wei met touwhalster en leadrope. De dochter van de eigenaresse deed ook gezellig mee met haar paard, ook een Andalusiėr ruin maar met een ander karakter. Het ging gaandeweg steeds beter en het leiderschap verschoof langzaam van paard naar eigenaar. Ze snapten heel goed wat de bedoeling was en we konden dus met de trailer gaan werken.
Omdat de angst van de eigenaresse voor de trailer dermate erg was en ze heel onzeker werd van het laden heb ik het paard eerst relaxed leren laden en toen heeft de eigenaresse hem overgenomen. Ze heeft het heel moeilijk gehad om haar onzekerheid en angst te laten varen maar het is gelukt! Toen ze doorhad dat het toch echt aan haar lag en ze zag dat hij er minder moeite mee had als ze dacht, toen ging het al een heel stuk beter!
We hebben een paar weken later nog een keer een sessie gehad om eea te bevestigen en tot nu toe heb ik nog geen berichten gehoord dat het niet meer lukt en zijn ze heerlijk met de paarden op vakantie geweest!







