Mylah's Residence

Het grote kitten avontuur.
Hieronder staat het kittenverhaal van het nestje van Mylah uit 2005.

Januari 2005
Ik wilde toen ik Mylah kocht graag een poes, omdat ik ooit eens een nestje kittens wilde meemaken.
Daarom heb ik ook bewust gekozen voor een raskat omdat er al genoeg boerderijkatten rondlopen en de asiels het al druk genoeg hebben. Uiteraard ben ik eerst naar shows geweest om te zien of Mylah aan de rasstandaarden voldoet en dat zat wel goed want ze had in 3 shows dr kampioenstitel al te pakken.
Dat werd dus op zoek naar een minnaar!



Mylah is nu voor het eerst, sinds ze van de pil af is, weer krols en ik heb inmiddels contact opgenomen met Janine Verhoef van de kater Rambo. Rambo heeft al eerder met Mylah dr zusje Arai mooie kitties op de wereld gezet en Gijs en Wendy (de butlers van Arai) hebben de bloedlijnen al uitgezocht dus waarom zou ik niet voor dezelfde combi gaan? Die kittens waren best groot met mooie profielen en grote oren, dus ik ga het gewoon avonturen.
Wel spannend hoor! Mn kind gaat uit logeren bij een ervaren minnaar terwijl ze zelf niet eens weet waarom ze krols is… Eerst nog een snaptest om te checken of ze geen katten-aids of leukemie heeft en dan mag ze naar Rambo.

31 Januari
Ik heb dr gebracht bij Rambo en ik vond het heel moeilijk om haar daar te laten, heb ook een flinke traan gelaten op de terugweg. Ik zat met de zenuwen in mijn lijf in de auto. Mylah vindt het helemaal niet leuk bij Rambo en Janine heeft dr nog niet in de ren bij hem gelaten, ze mag de nacht doorbrengen in de woonkamer zodat ze aan zn stem kan wennen en morgen mag ze kennis gaan maken. Ik mag dr 3 februari als alles goed is gegaan weer ophalen.

1 februari
Ik kon het niet laten en heb Janine gebeld hoe het met mn kind is….
Ze zat angstig in de hoek van de ren en te blazen naar Rambo. Rambo is echter een echte heer en doet vreselijk zn best om aan Mylah te vertellen dat hij heeeeeel lief is en dat ze niet zo moet blazen…. Janine houdt het allemaal van een afstandje in de gaten en vannacht mag Mylah weer in de huiskamer slapen. Tis best koud in de ren snachts.

2 februari
Janine heeft gehoord dat er een dekking is geweest, om zeker te zijn wil ze het ook nog een keer zien. Mylah kan dus nog niet naar huis. Ik slaap slecht en ik zal pas rust hebben als ik dr weer zie. Ik mis dr vreselijk en het is erg stil in huis. De andere katten hebben nu het rijk alleen en het lijkt wel of ze haar helemaal niet missen?! Ik daarentegen mis dr verschrikkelijk, mn knuffie….

4 februari
Ik heb gisteren mn kind weer opgehaald van dr seksvakantie, ze vond hem nu helemaal geweldig en wilde niet meer naar huis! Maar ik kon het niet langer meer houden en ze is gedekt, dus vlug mee naar huis. Nou maar afwachten of het gelukt is. Ik was allang blij dat ze niet ontsnapt was bij Janine, het heeft me slapeloze nachten gekost maar nu is ze weer thuis gelukkig.
De andere katten kenden dr niet meer, ze rook natuurlijk helemaal naar Rambo dus vreemd. Mylah zelf maakte zich er helemaal niet druk om en deed net alsof ze nooit weg was geweest. Dymphy daarentegen was helemaal van de kaart en heeft nog 2 weken naar Mylah lopen blazen. Casey was de eerste die na een paar dagen weer normaal deed.

1 maart
Het lijkt er op dat Mylah zwanger is…. Dr buikkie wordt dikker en dr tepels worden roze, of lijkt dat maar zo wil ik het te graag?
Ze is wel snipverkouden sinds ze terug is en ik ben al bij de dierenarts geweest en ze zit nu aan de antibiotica. Als dat maar goed gaat met de ongeboren vruchtjes… Ze is vreselijk aan het snotteren en af en toe niest ze lekker snot in de rondte… Ze pruttelt ook als ze knort en klinkt als een oude fiets die nodig gesmeerd moet worden.

16 maart
Ze is hartstikke zwanger hoor! Ze wordt al aardig dik en schommelt lekker de kamer door. De verkoudheid is bijna over maar nog niet helemaal. Ze is behoorlijk sjagerijnig en valt Dymphy aan. Dat is dan wat minder want ze moeten toch met elkaar kunnen leven.

21 maart.
Oorlog in de tent!
Dymphy helemaal overstuur en Mylah op oorlogspad, ze tolereert Dymphy helemaal niet meer en slaat dr de hele kamer toe tot bloedens toe. Dymphy is 2 x zo groot als Mylah en Mylah is megadik van de kittens maar toch is het meppen!
Ik heb van het weekend maar een soort ren gemaakt in huis van gaas wat ik nog over had van de buitenren. Daar zit Dymphy nu in en ik stop er beurtelings Karel of Casey bij, zodat ze niet zo alleen is. Mylah waggelt door de rest van het huis.

31 maart
Ik heb vrij genomen vanaf vandaag tot en met 17 april want ik wil geen minuut van de geboorte missen en de weken daarna ook niet…? Theoretisch zou ze nu al kunnen gaan bevallen en ze is echt tonnetje rond! Geen idee hoeveel er in zitten dan had ik dr moeten laten scannen, maar dat kost geld en een hoop stress en daarmee kan je toch het aantal niet veranderen. Dat heb ik dus maar niet gedaan, ik ben wel benieuwd hoeveel ze er uitpoept….

05 april
Het is zover!
Er zijn maar liefst 6 kittens geboren! Mylah was voor het eerst in weken snachts weer op bed komen slapen en ze wist niet waar ze moest gaan liggen, ze bleef maar aan het veranderen. Duidelijk dus dat er wat stond te gebeuren.
Het kraambed lag al klaar beneden en de kraamdoos was ingericht. Ze besloot zelf echter anders…..

Om een uur of half 11 sochtends, ik was toch vrij en moest toch wachten dus lag nog lekker op bed, lag Mylah bij me op bed languit en toen kwam de eerste wee, oh jee, wat nu! Ik naar beneden, handdoeken pakken, kraamset etc bij elkaar rapen en weer naar boven. Mylah was echter al naar beneden komen waggelen want die wilde niet alleen blijven tijdens dit enge avontuur en was naar mij op zoek…

Afijn, ze bleef, na enig aandringen van mijn kant, op het matras op de handdoeken liggen en toen kwamen de weëen zo vlug achter elkaar dat ze wel moest blijven liggen. Ze had een paar keer behoorlijk pijn want ze kermde flink en miauwde er ook nog bij. Ze snapte er niks van en keek steeds naar mij alsof ze vragen wilde: wát gebeurt er?

De eerste lag in stuit, oh gut wat nu? Zachtjes met mn vingers om de schoudertjes het koppie naar buiten gewurmd en als een speer het bekkie uitgezogen. Mylah begint gelijk het kittie te wassen en dr moedergevoelens kwamen in alle hevigheid los!

In no time lagen er 6 natte kleine kitties naast dr. In totaal heeft ze er nog geen uur over gedaan. In de boeken lees je dat er behoorlijk tijd tussen de kittens kon zitten en dat het wel een dag kon duren voordat ze klaar waren. Kennelijk heeft Mylah dat boek niet gelezen want ze deed er een krap uur over.
Ik wist van gekkigheid niet wat ik het eerst moest doen, mondjes uitzuigen, navelstrengetjes doorknippen, kittens drogen en ploep daar lag de volgende alweer! En Mylah maar wassen, dan de ene dan de andere….
Ik had niet eens de tijd om te genieten van de bevalling, ik zweette me rot en had een flinke snotneus maar geen tijd om te snuiten!
Maar alles is goed gegaan en ik heb stukjes tussendoor kunnen filmen maar het leek wel of ze ipv een uur pas 5 minuten bezig was, ik besefte dat pas toen ze lekker in dr kraamdoos lag bij te komen met dr nieuwe kroost.

Het zijn er dus 6: 5 donker gestreepte en 1 rooie. Die rooie is een kater en de rest weet ik nog niet, kan het nog niet goed zien. Moet er ook nog wat op vinden om ze uit elkaar te houden want ze zijn bijna hetzelfde.

De andere katten hebben het van een afstandje gevolgd. Karel kwam wel even kijken maar vond het maar niks. Casey is niet in de buurt geweest, die vond het te spannend kennelijk.
Dymphy moet nog steeds in de ren blijven want Mylah is nu mamma en dubbel zo alert!


07 april
Het kleine grut is alert en vlug voor zover je dat kunt zeggen met 2 dagen oud, maar ze reageren in ieder geval goed. Ik ben ze nou aan het wegen iedere dag en het weegt nog niks… tussen de 90 en 100 gram, het beleg op je brood weegt bijna meer!

19 april
Ze zijn nou 14 dagen en beginnen al een beetje door de doos te kruipen, oogjes zijn net open en de motoriek is nog compleet gestoord maar het is zooooo leuk om te zien. Gelukkig hebben ze een staartje om zich een beetje in evenwicht te houden. Ze lurken goed en Mylah is intens gelukkig.
Nog even en ze gaan aan de wandel, ik hou mn hart vast!

Mylah zit regelmatig buiten de doos te koekeloeren naar het grut en het lijkt wel of ze op wacht ligt.
Ik zit de hele dag met mn hoofd boven de doos te genieten van het kleine spul. Mylah is helemaal in dr element en kletst wat af tegen mij, alsof ze zeggen wil: “kijk eens hoe lief en hoe mooi mn kids zijn?” Ze is een echt moedertje en komt bijna de doos niet uit, ze vindt het helemaal geweldig. De andere katten vragen zich af wat er allemaal in die doos gebeurt maar durven niet te gaan kijken.

De rooie is de enige kater de rest zijn dametjes. Je ziet ze met de dag groeien en oefenen in het rondkruipen, er wordt volop gepiept en gekermd en ze proberen al een beetje te spelen, voor zover dat gaat als je nog maar 3 weken oud bent ?
Hun gehoor wordt ook steeds beter en als ik met mn hoofd boven de doos hang en tegen ze begin te kwekken zie je ze al lekker reageren, erg grappig!
Om ze uit elkaar te kunnen houden lopen ze met groene voetjes of oortjes rond want ik kon het op het oog niet zien. Roepnamen hebben ze ook al, oortje links, witteen, rooie, voetje links en voetje rechts en streeppie. Tja, je moet toch wat…. Dus dat verklaart de groene lichaamsdelen op de foto’s. Ik zal ze toch dagelijks moeten wegen en dan is het wel handig dat je het grut uit elkaar kan houden.

Karel en Casey steken regelmatig hun neus in de doos om te kijken wat er allemaal gebeurt en Karel vindt vooral de brokjes en het schaaltje melk van Mylah bar interessant, hij probeert dan ook regelmatig om een hapje mee te snaaien. Casey zit nog wel eens bij mij op schoot om samen in de doos te kijken, dat vindt ie veiliger.

29 april
Ze zijn nu bijna 4 weken en met 5 vd 6 gaat het uitstekend die groeien als kool. Er had er eentje buik-krampjes en diarree van de bijvoeding die ze krijgen. Mylah had blijkbaar toch niet genoeg melk en ik ben gaan bijflessen 3x per dag. Die kleine had er kennelijk toch moeite mee en krijgt nu een ander merk bijvoeding. Ze heeft nou ook de bijnaam ‘poepbroekkie’ Het gaat je aan je hart hoor als je zo’n kleintje hoort kermen van de krampjes en je kan niks voor dr doen… Mylah weet ook niet wat ze er mee aanmoet en verzorgt haar gelukkig wel en dat is een goed teken.
Helaas is ze flink wat afgevallen en dat mag niet als je al niet veel weegt, het was kantje boord, maar ze begint al weer aardig te groeien. Het heeft me even slapeloze nachten gekost en het scheelde niet veel maar nu gaat het gelukkig weer goed.

De andere 5 vinden het bijflessen allemaal erg mjammie en slurpen het zo snel mogelijk naar binnen als ze de kans krijgen! Vooral die rooie is een superslurper! Ze smeren ook uit gulzigheid alles onder de melk, dat is wat minder leuk maar goed... :)) Zodra ze me zien dan komen ze aangewaggeld, mjammie flessie!! Mauw mauw piep piep!

30 april
Ze gaan nu ook al uit wandelen buiten de kraamdoos, dit tot groot ongenoegen van Mylah. Ze kan het allemaal niet meer zo goed bijhouden en ze blijft in de doos zitten tot er eentje langs wandelt en die harkt ze dan gauw naar binnen.
Of ze pakt ze een beetje lomp tussen dr kaken en sleurt ze dan luid piepend naar 'huis'. Arm kind, ze weet zich geen raad want ze rennen vaak net zo hard weer de doos uit. Dat is allemaal erg grappig om te zien en ik zit dan ook uren te koekeloeren... :))

De kraamdoos is verplaatst van het plekje bij de kachel naar beneden bij de eetkamer want daar is meer plek voor ze om veilig rond te wandelen. Ze vinden het nog wel eng en piepen behoorlijk maar ze waggelen wel rond. Het is zo leuk om ze te zien oefenen met lopen! Ze vallen steeds om en proberen te rennen maar dat lukt nog niet zo goed.

05 mei
Ze krijgen nog steeds bijvoeding maar gaan nu ook al aan de gewelde kittenbrokjes en als bijkomstigheid gaan ze nu dus ook voor het eerst naar de bak. Ik heb de kattenreismand gesloopt en van de onderbak een kattenbak gemaakt zodat de instap lekker laag is voor de ukkies. Een aantal weten m al goed te vinden en een aantal plassen lekker in de kraamdoos. Ik blijf maar de doos verschonen en handdoeken aanslepen! Kennelijk snappen ze het nog niet helemaal.

Het is wel een leuk gezicht als ze een plasje moeten doen, eerst lopen de piepend rond tot ze de bak hebben gevonden, dan lopen ze rondjes door de bak om een goed plekje te zoeken en dan komt er een miniplasje die ze vervolgens proberen te begraven. Erg grappig!

08 mei
De kitties hebben de rest van de benedenruimte ontdekt, dankzij mamma….
Mylah ging lopen slepen met ze en op een gegeven moment lagen er 2 buiten de kraamplek en de rest er in. Dat schiet niet op want daar staat geen kattenbak! Dus ik heb ze maar de hele beneden ruimte gegeven en ik zie wel wat er gebeurt.

Nou, ze hebben de bank ontdekt hoor! Ik kwam thuis van het werk en ze lagen met zn 7-en lekker op een stapel op de bank te slapen. Gezellig hoor. Ze kunnen er alleen nog niet zo goed op klimmen dus om ze te helpen heb ik maar wat kussens op de vloer gelegd zodat ze via die kussens omhoog kunnen klauteren en dat gaat prima!.

Ze spelen en rennen wat af, de hele kamer beneden is nu speelplaats, overal liggen muizen, balletjes, propjes en andere speeltjes en de krabpaal is ook interessant. Ze oefenen flink in het klauteren, het gaat nog niet allemaal even vlug maar daarvoor oefenen ze dus ook flink….
Het gaat steeds vlugger en beter gecoördineerd en af en toe lijkt het wel of er een windhoos door de kamer gaat. Het zijn er dan veel hoor 6 kitjes die rondrennen… ?

De krabpaal wordt ook steeds leuker, de hangmat is ontdekt (slaapt best lekker met zn 3tjes in de hangmat) en ze kunnen al redelijk klauteren. Eerst vonden ze het nog wat moeilijk om in de krabpaal te klimmen en het is best hoog, maar nu kunnen ze al beter springen en durven ook wat hoger te klimmen.

Als ik op de grond ga zitten dan komen ze allemaal (als ze moe zijn van het spelen) 1 voor 1 op schoot zitten en dan gaan ze liggen maffen. De twee torties kruipen dan omhoog en liggen het liefst dicht bij mn hoofd te pitten en de rest op schoot. Mn tenen zijn ook niet veilig want sokken zijn erg geliefd om in te bijten. Ze spelen ook onder en tussen mn benen door en dan kun je lekker hengelen naar elkaar.

15 mei
Er staat een vaas met kunstbloemen in de ren (leuk, lijkt het wat meer op een huiskamer, dat is het idee) en die hebben de hummels ook ontdekt. Je kan daar prima in klauteren en ze gebruiken om je bijttechnieken mee te oefenen. Het zit best lekker tussen de takken hoor! Het heeft drie dagen geduurd voor ze doorhadden dat je die vaas ook om kunt gooien en m dan als holletje te gebruiken en met de bloemen kan leuk gesleept worden door de kamer. Ach, laat ze maar….

30 mei
Het avontuur ‘de wereld ontdekken’ is uitgebreid met de hele huiskamer! Jottem! Speeeluuuhhhh!
Het werd onhoudbaar om ze alleen in de ren te houden en het is veel te leuk om ze gewoon lekker in huis te laten ravotten. Alleen de trap mogen ze nog niet op en de ruif is wat gevaarlijk gebied maar verder gaan ze maar hun gang. De eerste keer in de kamer vonden ze toch wel wat eng, Karel en Casey liepen er natuurlijk ook nog gewoon rond en dat zijn toch wel heeeeeele enge katten en met hoge ruggen en blazen deden de hummels zich voor als hele gevaarlijke kleuters. Geweldig om te zien, stoer dat ze zijn! Niet dus….

Al gauw renden ze de hele kamer rond, rond de bank, op de bank, onder de bank, slopen die bank…..
Ze mogen sochtends voor ik naar mn werk ga ook even ravotten in de kamer en zitten dan al te wachten voor de deur van de ren tot ze er uit mogen, erg leuk. Maar als je dan naar je werk moet valt het niet mee om ze weer allemaal te pakken te krijgen en ze terug te stoppen in de ren! Je stopt er eentje in en er ontsnappen er dan weer 2 en zo blijf je bezig want ze zijn watervlug en zo glad als een aal!
Het enige wat dan helpt is een bordje eten maken en ze te roepen :”Poessssieeeeesssss! Dan komen ze allemaal overal vandaan aangerend en draaien om je benen (of klimmen er in) en mauwen en piepen om eten….. Dan loop je met het bordje de ren in en dan ben je net de kittenvanger van Hamelen. Gauw de deur achter je dicht en klaar!

10 juni
De dames en heer zijn nu de 9 weken gepasseerd en hebben woensdag hun eerste enting gehad. De dierenarts was zeer tevreden over het spul en vond ze prachtig en heel leuk (is een echte kattenman) en was vertederd over hoe ze heerlijk op een stapel in het zonnetje lagen te slapen toen hij kwam. Ik laat hem thuis komen om te enten dan hoef ik niet met al die katten te gaan lopen slepen en scheelt ook weer stress.

Die rooie heeft inmiddels ontdekt dat de gordijnen leuke klimrekken zijn en is dat vrolijk aan al zn zusjes aan het uitleggen hoe het moet! Hij doet het regelmatig voor.
Hij was ook de eerste die in de palen in huis hing en eens in de ruif ging kijken. Hij klautert ook in het gaas van de ren omhoog en roept mij dan omdat ie weer naar beneden wil, hij is best lui.....

Inmiddels hebben de dames ook de palen en de ruif ontdekt dus nou is niks meer veilig voor ze! Het enige wat ze nog niet ontdekt hebben is de trap naar boven en dat wil ik voorlopig ook zo houden, voor zolang het duurt :))
Die trap is helemaal open en glad dus best gevaarlijk om naar beneden te kunnen storten en daar zijn ze nou net effe nog te jong/klein voor. Ik zet gewoon een doos op de trap met een paar laarzen er naast en dan kunnen ze er niet door.

Het worden al wel echte mini katten inmiddels, het zijn niet meer van die echte baby's, ze zitten nu tussen de 1000 en 1150 gram en kunnen al aardig racen door de kamer! Af en toe moet je echt met je voeten omhoog gaan zitten als ze rondjes om de bank aan het rennen zijn.
Na een flinke race wedstrijd is het goed toeven op de bank of op schoot en vaak liggen er dan dus 6 kleine, 3 grote katten en 1 butler op de bank! Gelukkig heb ik een grote bank :)

Helaas kan Dymphy nog steeds niet beneden komen als Mylah losloopt want ze word nog steeds aangevallen, vergt wat logistieke handelingen maar om dr heel te houden moet dat maar. Misschien dat Mylah over een paar weken wat makkelijker wordt als de eerste kitttens weg gaan. Ik heb ze nog niet allemaal verkocht dus voorlopig blijven er nog een stel.

Mylah begint nu gelukkig wat rustiger te worden en een beetje te groeien want ze is vreselijk mager geweest. Ik geef t je te doen 6 kids! Op het moment in ze weer krols en dat is heel grappig om te zien. Ze is wel veranderd sinds dr bevalling want ze weet nu waar abraham de mosterd haalt en loopt al prietend en mieuwend achter Karel aan en gaat voor zn neus liggen rollebollen. Hij snapt er niks van maar zij speelt zwaan kleef aan.
Zelfs dr zoon van 9 weken moet het ontgelden, je moet zn smoeltje zien als mamma voor zn neus ligt te rollen en prieten... geweldig! Mamma wat doe je nou?
Ze moet echter niks van Casey hebben, das ook een kater maar kennelijk de verkeerde kleur of zo? Ze tolereert hem wel maar hij moet niet te dichtbij komen dan wordt ie weg gejaagd.

Ik begin nou ook de verschillende karaktertjes te zien en die kleine poepbroek die eerst zo vreselijk ziek was is dus nu de baas en een felle dame! Ze loopt regelmatig met een prop of muis in dr bekkie grommend door de kamer: van mij! grrrr! afblijven! grrrr! en degene die in de buurt komt krijgt een mep! Inclusief ikzelf!
Ze is niet meer de lichtste maar omdat ze wat minder haar heeft dan de rest lijkt ze wel kleiner dan de rest. Maar het is ook een grote knorrepot en knuffeldoos naast het rauwe spelen dat ze doet.

De drie zwartjes zijn echte schurken met de kleine poepbroek als aanvoerster :) die breken echt de tent af als ze een race-bui hebben. Ik herken poepbroekkie makkelijk maar die andere 2 zijn net een tweeling, bijna niet van elkaar te onderscheiden, vandaar dat er nog steeds eentje met een groene stip op dr oortje rondhobbelt :) Ze hebben als naam ‘kanariepiet’ en ‘oortje”. Kanariepiet omdat ze niet zo goed kan miauwen en het net lijkt op een kanariepiet. Oortje omdat ze een groene stip op dr oor heeft.

Die rooie Max is een echte boskat vent en een lui varken, hij is wel de onderzoeker van het stel en hij kan ook heel fel spelen en is de beste klimmer, hij klautert graag overal in en op.

De tortie dames leken eerst heel erg op elkaar qua uiterlijk maar eentje (witteentje) wordt steeds lichter en begint nou ook creme vlekken te krijgen in dr vacht. Zij is mijn favorietje, ze heeft vanaf dat ze 3 weken oud was en amper kon lopen al knorrend en prietend op schoot gelegen en vindt het geweldig om gekriebeld te worden en ze ligt dan vaak met een gelukzalige blik in mn armen te knorren om vervolgens in slaap te vallen, tja, en dan smelt ik.... Maar dr zusje mag er ook wezen!

12 juni
Voor het eerst naar buiten!
Jippie!!! Dat is leuk! Maar wel eng….. de grote enge buitenwereld….
Ik heb een stuk van de grote ren afgezet want ze passen nog door de mazen van het gaas en dat is niet de bedoeling... Nu kunnen ze op een stuk van 3 bij 3 ongeveer, lekker uit hun dak gaan en dat doen ze dan ook volop!
Ze hebben eerst een kwartiertje schorvoetend buiten alles lopen verkennen en toen ze alle hoekjes en gaatjes gehad hadden gingen ze spelen.

Vliegjes vangen en met graspolletjes gooien, steentjes meppen en tegen de muur opklimmen, in de emmer slapen en de aardbeien slopen, regenwormen doormidden knagen en aan de tuinslang hangen, ze vermaken zich wel...

Ze hebben 3 kwartier lopen rennen en verstoppertje achter de tuinstoelen en tuintegels lopen doen en toen waren ze bek-af! Een na de ander ging naar binnen en kroop op de bank om heerlijk in slaap te vallen.

Toen het zo warm was vorige week zondag hebben ze de hele dag op apegapen gelegen, veeeeeel te warm om te spelen buiten, de deur stond gewoon open maar ze lagen allemaal binnen.

Ik kwam op een ochtend beneden en toen waren er 3 ontsnapt uit de ren! 2 lagen op de bank te slapen en Max zat op het zoldertje....! Hij zei nog net geen goedemorgen!
Ze hebben dus ontdekt hoe ze eruit kunnen, via de kattenbak spring je op de rand van de ren, kruipt door het gaas en voila!

Mylah speelt ook volop met dr kids, ze zit ze regelmatig door het hele huis achterna. Erg lief om te zien, ook fijn om te zien dat ze zich weer lekker in dr vel voelt, ze is weer flink gegroeid en bijna op dr oude gewicht.

29 juni
Max had een ongelukje, hij moest een drukje en ging met zn bips in de grote boodschap zitten waardoor eea in zn broekkie bleef hangen, dus Max onder mn arm en met zn bips onder de kraan.
Onder luid protest van Max heb ik zn mooie kontje lekker met warm water afgespoeld, dus hij moet niet zeuren. Vervolgens lekker met een handdoek afgedroogd maar dat was nog niet voldoende voor Meneer.
Hij begon mopperend zn mooie pakkie te wassen en na gedane arbeid moest ie even een tukkie doen.

30 juni
Ze zijn vandaag precies 12 weken geworden en al echte mini-katten. De kittens wegen nu tussen de 1330 en 1583 gram, dus ook al flink gegroeid. Ze kunnen heel goed uit de voeten en rennen en springen overal op en in. Het gaat nog wel eens mis maar dat wordt steeds minder.
Ik kan ze nu goed uit elkaar houden (zal tijd worden!) zonder groene merktekens. Voor visite is het nog steeds moeilijk, maar als ik het maar weet is het goed.

De plantjes in de tuin zien er niet meer uit als plantjes, die zijn helemaal gesloopt of plat omdat het wel lekker slaapt zo op een plantenpot.
De aardbeien geven dit jaar echt geen vruchten meer en misschien dat mn tuinslang ook vol met gaatjes zit want ook die moet het ontgelden.

01 juli
Leuk Joh die kattenspeeltjes, vooral die slierten en teasers met veren! Geweldig! Ze zijn wel heel sociaal want ze spelen om beurten met een vd speeltjes. De anderen blijven dan wijselijk uit de buurt want degene die het speeltje beet heeft die gromt wel dat de rest er van af moeten blijven. Tot ze m kwijt raken en dan gaat de volgende er mee spelen, al grommend….en de rest kijkt weer toe tot ze aan de beurt zijn….

11 juli
Na de enting hebben ze een bacteriële infectie opgelopen die resulteerde in de race-poeperitus.
De dierenarts denkt dat het door de warmte komt en ze zijn er verder niet ziek van geweest maar hadden wel dunne poep. Het zijn er uiteraard 6 en mamma dus in totaal 7 katten aan de race!
Dan blijf je scheppen en schoonmaken! Gelukkig heb ik een grote voorraad kattengrit... maar er stonden overal poepvoetjes, lang leve de ren en lang leve zeil op je vloer...! :)

Ze hebben dieetvoer gekregen en na een paar dagen begon het gelukkig al minder te worden. De dierenarts adviseerde om de kittens toch te laten verhuizen omdat ze dan in een 'schone' omgeving komen en sneller zouden genezen. Ze herbesmetten elkaar anders doordat ze op een stapel lagen te slapen en elkaar voortdurend wasten. Ze hadden energie genoeg en renden en speelden dat het een lieve lust was dus daaraan lag het niet.

Ik had alleen zelf niet zo'n goed gevoel om ze te laten verhuizen met een vieze broek. Tenslotte wil je ze gezond en wel afleveren. Ik heb dan ook in het belang van de kittens overleg met iedereen gepleegd of ze wel of niet wilden soppen en iedereen wilde soppen want ze hadden al zo lang moeten wachten tot ze mochten komen, dat ze de poepvoetjes voor lief namen. Kan ik me ook wel iets bij voorstellen..:)

De eerste, Dana, is afgelopen vrijdag verhuisd. De reis ging redelijk voorspoedig, ze was in het begin behoorlijk de weg kwijt en ging onder het handdoekje in de reismand liggen. Al gauw werd dat te warm en ging ze er toch maar bovenop zitten. Ik zat met mn vingers door het deurtje heen haar te aaien en toen werd ze al gauw rustig en bleef lekker liggen op dr gemakje.

Daar aangekomen was ze eerst een beetje overstuur en zat te bibberen bij me op schoot, maar na een uurtje vond ze het al een stuk leuker en lag lekker op de bank. Ze was natuurlijk doodmoe van de reis en alle stress.
Met mij ging het wat minder, heb de hele terugweg zitten janken, de eerste is het moeilijkste zeggen ze.... En de terugweg is lang! Volgens de laatste berichten vermaakt ze zich prima en gaat het goed met dr. Ze knort volop en slaapt lekker op bed en ligt soms lekker te zonnen.

Tot overmaat van ramp ben ik daar tegen een overstekend paaltje aan gereden en mn achterlicht is helemaal aan gort en een deuk in mn bumper. Gelukkig ben ik all-risk verzekerd en wordt alles vergoed, maar daar zat ik nou net effe niet op te wachten. Je wilt ook niet weten welke krachttermen ik de wereld in heb gegooid...!

De volgende dag gingen Maxi en Gwynny verhuizen naar mn collega en ook daar vloeiden de tranen rijkelijk. Ik heb natuurlijk een grote band met Gwynny omdat die in het begin zo ziek is geweest en bijna dood was gegaan. Gelukkig was dr broertje er ook bij en zitten ze nog in de buurt dus kan op visite als ik het niet meer trek. Maxi is ook helemaal geweldig en ik hoop ze nog vaak te zien want alle twee zaten ze bovenaan in het favorietenlijstje, het lijstje is niet lang maar wel heel breed!

Zondag ging Jamillah verhuizen en ik heb er nog over gedacht om haar niet te verhuizen omdat die mensen haar naar buiten zouden laten en dat wil ik perse niet. Ik zou het niet kunnen verdragen om na een paar maanden te horen dat ze is plat gereden of gestolen. Gelukkig hebben ze inmiddels ook eea overdacht en nagevraagd bij vrienden met Noren dus ik heb dr toch maar gebracht op voorwaarde dat ze echt niet los naar buiten mocht en dat was prima.

Nou Bryana nog as vrijdag en dan is het weer stil in huis, het is nu al vreselijk stil en ik mis ze heel erg en ben in staat om ze allemaal weer op te gaan halen. Mijn verstand zegt dat dat niet kan maar mn gevoel zegt ophalen!

Ik had natuurlijk van te voren al bedacht dat het niet leuk zou zijn maar dat het zo'n impact zou hebben had ik niet gedacht! Het voelt haast alsof je een naaste verliest, intens verdriet, ik heb er toch 3 maanden intensief voor gezorgd en lief en leed gedeeld en ben een enorme ervaring rijker. Maar als ik had geweten hoe zeer het doet aan het eind, dan was ik er niet aan begonnen! het doet teveel zeer en kost emotioneel enorm wat energie.

Ik heb er wel een vreselijk leuk lief poesje aan over gehouden maar dat is ook het enige. Qua geld hoef je het echt niet te doen, ik ben er niet rijker van geworden maar heb bijna quitte gespeeld. Degenen die een kitten kopen zien alleen de aankoopprijs en die vinden ze vaak hoog en ze weten niet wat daar aan vooraf gaat en wat je allemaal onderweg tegenkomt.

Als ik ze goedkoop voer had voorgezet dan had ik nog een beetje 'winst' kunnen maken maar ze hebben alleen maar premium voer gegeten want ik wilde dat ze een goede start zouden krijgen. Ze hebben de beste zorg gekregen die ik ze kon voorzetten en ik heb in nauw contact gestaan met mn dierenarts (die is er wel rijk van geworden).

Ik heb daar een heel mooi gedicht over gevonden en dat stop ik bij de stamboompapieren erbij. Toen ik het voor het eerst las kreeg ik kippevel en een brok in mn keel en toen wist ik nog niet wat ik nu weet, voorlopig kan ik m niet lezen zonder tranen ben ik bang. Ik heb m ook bij de papieren van de kittens bijgestopt zodat de nieuwe eigenaren m ook hebben want ik vind m geweldig!

De kittens zijn verhuisd met een leuk fotoboekje met foto's vanaf geboorte tot nu en ik hoop dat ik ook foto's terugkrijg vanaf de verhuizing tot ver in de volwassenheid. Ze hebben het allemaal beloofd dus dat gaat goed komen.

19 juli
Helaas een droevig bericht, ik heb Dymphy moeten laten inslapen. Ze begon geel te zien en dan weet je het wel! Dus als een speer naar de dierenarts en een bloedtest gedaan. Slecht nieuws, dr lever was aan het vervetten doordat ze niet meer at en dan gaat het hard. Ik kon nog kiezen voor een operatie en dan zou ze nog een dag of 4 bij de dierenarts moeten blijven en dwangvoeding krijgen maar dat kon ik dr niet aandoen. Ze is altijd al bang geweest en als de deurbel ging dan stoof ze naar boven om onder mn bed te gaan zitten tot de visite weer weg was. Om dr dan de stress van de operatie aan te doen met maar een 50/50% kans van slagen dat ging me te ver. Je neemt dan alsnog de oorzaak van het niet eten niet weg dus wat moet je dan? Het ging me zeer aan het hart en ik heb dus de moeilijke beslissing genomen om dr in te laten slapen. Ik heb dr tot de laatste snik vastgehouden en geknuffeld en het was goed zo.

Dag lieve Dymphy, slaap zacht.

12 september
Inmiddels heb ik de stambomen binnengekregen en ben ze rond wezen brengen zodat ik de kittens nog een keertje kon zien. Ze zijn nu 5 maanden en al aardig gegroeid! Max is de grootste en weegt ruim 3 kg, de rest zit ook rond de 3 kg.

November 2005
update van de kittens.
Max en Gwynny, die nu Freya heet, maken het heel goed en mn collega Sylvia heeft nog geen spijt dat ze er 2 heeft genomen. Max trekt heel veel naar haar man en Freya is een echte knorrepot en zit veel bij Sylvia. Ze spelen heel veel samen en de andere 2 katten in huis, Binkie en Cleo, beginnen het nou ook wel leuk te vinden.

Bryana (kanariepiet) is lekker op vakantie geweest op Texel met dr nieuwe vriendinnetje Xena. Ze maakt het prima en kan het goed met Xena vinden. Ze gaan regelmatig uit wandelen aan een lijntje en Bryana krijgt een eigen website in de toekomst….

Jamillah (oortje) woont met haar vriendje Spikey in Houten en is al een flinke poes aan het worden. Ze ziet er fantastisch uit en wordt een mooie donkere dame met een enorme staart!

Dana heeft er inmiddels een vriendinnetje bij want ze was toch wel heel alleen zo in dr uppie. Ze heeft er een Noors vriendinnetje Kyra bij gekregen en ze vinden elkaar helemaal geweldig. Ze zijn beiden een beetje ziekkies geweest waarschijnlijk door de stress maar het gaat nu weer helemaal goed met de dames. Ik moet nog bij haar op bezoek maar ik wacht even tot ze verhuisd zijn eind sept.

Isami (witteentje) is bij mij gebleven en ik ben helemaal verliefd op dr. Ze is vreselijk lief en een echte knuffelkont. Ze zit graag op schoot en ligt ook lekker bij me op bed te kroelen of te slapen. Ze wordt ook een mooie flinke poes met een beste staart! Ze heeft dr tandjes al gewisseld en is nu echt een jonge dame. Ze is nog wel een baby in dr doen en laten en ik hoop dat dat nog even blijft :)
Ze maakt aardig het huis onveilig en de bejaarde heren Karel en Casey worden regelmatig belaagd. Ik heb nog geen minuut spijt dat ik dr gehouden heb!

Mylah is weer helemaal in conditie alleen dr staart laat het nog afweten. Dr kraag is gelukkig weer aan het terugkomen want het zag er niet meer uit, ze leek wel een verzopen straatkat...Misschien dat dit in de winter weer bijtrekt want nu is het 3 x niks…. Mylah is regelmatig met Isami aan het ravotten en het huis is een beetje verdeeld, de jongens tegen de meisjes :) Isami springt soms Karel in zn nek die dan net doet of ie het niet leuk vindt en dan hard door de kamer gaat rennen met Isami op zn hielen. Als ie het echt niet wil geeft ie dr gewoon een dreun.

Wat me wel opviel is dat geen van de verhuisde kittens mij meer herkende, erg jammer maar wel een goed teken, want dat betekent dat de nieuwe baasjes/butlers ook echt in de ogen van de kittens hun butlers zijn geworden.
Jammer voor mij want ik had graag gezien dat ze gezellig bij me kwamen zitten zoals ze voorheen ook gedaan hebben, het zij zo...

Het tweede grote kittenavontuur

Het is de bedoeling dat Isami een nestje gaat krijgen in april 2008 samen met Cjell Heresfelger.
Ze hebben samen al flink geoefend en nu is het wachten op het resultaat.
ze zal beslist wel een goede moeder zijn want zoals ze Seleentje bemoederd is helemaal geweldig!

Ze is al eerder 2 keer bij Cjell op visite geweest maar wilde zich niet laten dekken. Ze heeft daar ook de bijnaam juffie sjaggo gekregen want het wilde maar niet lukken. Toen hebben we besloten het eens om te draaien en Cjell bij mij te laten logeren. Ik heb de ren in huis weer opgebouwd en daar kunnen de tortelduifjes hun gang gaan. Een open kater in huis is wel wat anders dan geholpen katten dus een afgeschermde ruimte is dan wel zo handig.

30 januari 2008
Isami is krols en goed ook, dus gebeld met Tamara de eigenaresse van Cjell (www.fylgievold.com) en ze komen hem morgen even te logeren brengen.

03 febr
Cjell is weer naar huis, ik heb de hele kamasutra voorbij zien komen en hoop dat het dit keer wel gelukt is. Cjell toonde in ieder geval geen interesse meer in Isami en men zegt dat een kater beter weet of het gelukt is dan wij, dus duimen maar! Zij ligt nog te rollebollen over de vloer maar hij heeft meer interesse in de stinkmuizen en balletjes en hangt ondersteboven in de krabpaal....

13 maart
We zijn nu bijna 6 weken verder en ik weet het nog niet zeker maar lijkt erop dat er toch wat in zit... Ze is uitermate aanhalig en kroelerig maar het is anders dan wanneer ze krols is. Bij krolsheid is de tafelpoot lief en draait ze over de grond als een volleerde slettenbak :), nu gaat ze aan mn voeten liggen op dr rug om eens lekker dr buikkie te laten kroelen. Kan nu goed dr tepels observeren en die zijn lichtroze, dus dat beloofd wat goeds!


28 maart
Ik twijfel... Geen idee of ze nou echt wel zwanger is of niet, tepeltjes worden weer wit, ze is krols geweest en doet nu toch anders dan normaal. Ik kan niks voelen in dr buik maar ik heb al diverse verhalen gehoord dat er wel meer rare poezen zijn waarvan mensen twijfelden of ze wel zwanger waren...<br>
Het enige wat ik kan doen is afwachten, ze is uitgeteld rond 5 april dus ik moet me nog even verbijten...

Toch maar naar de dierenarts geweest voor een checkup en helaas er zitten geen kittens in en ze is schijnzwanger.
Goed opletten of ze weer normaal gaat doen en niet gaat vloeien anders moet ik direct terug.

----------

Na lang wikken en wegen en uiteindelijk 4 keer samen te zijn geweest met Cjell is Isami nooit zwanger geworden en uiteindelijk in oktober 2009 geholpen. Er zijn wel afwijkingen gezien aan dr baarmoeder dus waarschijnlijk heeft het daar aan gelegen of Cjell heeft lawaaizaad gehad.
Jammer maar geen kittens meer van Isami.