Diversen
History is een groot woord, zo oud ben ik nou ook weer niet.
Vroeger thuis hadden we altijd al katten, ik ben dus opgegroeid tussen de poezels. We begonnen met Mister, een witte boerenkater. Ik kan me niet zo veel meer van hem herinneren maar wel dat hij altijd over het balkon van de flat waar we woonden naar de buren wandelde. Hij ging dan gezellig bij het buurjongetje in zijn wieg liggen. De buren vonden dat echter minder gezellig en toen moest Mister gaan verhuizen naar kennissen van mijn moeder. Helaas is hij daar later op straat overreden omdat hij dat niet gewend was.
Later kwamen Tinus en Mister (ja, we vonden die naam zo leuk), twee broertjes en we woonden toen nog op de flat in Haarlem. Later zijn we verhuisd naar Vianen en de broertjes uiteraard ook mee. Ze hadden beiden een blind oog, ieder aan een andere kant. Mister is op een gegeven moment weggelopen en waarschijnlijk is hij op een stil plekje onder de struiken gaan zitten want hij had nog wel eens last van zijn oog. Of hij is overreden, we weten het niet, hij is nl nooit gevonden. Tinus is op 17 jarige leeftijd ingeslapen van ouderdom, hij werd heel mager en had waarschijnlijk kanker.
Toen waren we een poosje 'katloos', mijn vader wilde geen nieuwe meer nemen en dus moest de rest van de familie 'lijden' onder het gemis van poezels in huis.
Nadat mijn moeder een hersenbloeding had gehad en na revalidatie weer thuis was wilde ze toch wel graag weer een kat. Mijn moeder zat toen in een rolstoel en kon eigenlijk geen kittens in huis hebben dus zijn het twee wat oudere katten geworden, ze waren toen anderhalf jaar oud.
Ze heetten Karel en Kootje en waren twee broertjes die op een flat woonden en weg moesten omdat de eigenaren bang waren voor hun pasgeboren kindje, Karel was nogal uit de kluiten gewassen nl.
De angst bleek totaal ongegrond want het was de allerliefste grote dikke kater die je je maar kon bedenken. Wat hebben die mensen een leuke tijd gemist! Karel was superlief en hij heeft nog nooit een vlieg kwaad gedaan, hij liep liever weg dan dat hij iemand krabte.
In 1991 ging ik het huis uit en heb ik beide heren meegenomen omdat mijn vader toch de zorg voor de katten niet zo zag zitten en mijn moeder het niet kón, zo is de history van mijn kattenbestand begonnen.
De verhalen van de katten zelf staan onder hun eigen naam.