Mylah's Residence


Go to content

Casey

In memoriam



Naam: Casey
Ras: Europeese boerenkat
Kleur: Zwart met wit
Geslacht: Kastraat kater
Geboortedatum: 01-04-1992
Overleden: 19-12-2005

Casey is geboren op een boerderij in Vianen en is al vrij jong bij mij gekomen. Zijn moeder ging er met de jonge fazanten van de boer vandoor en de keuze was óf de jonge katten verzuipen óf eerder bij mamma weg. De boer wilde nl. de fazanten graag opfokken en niet aan de jonge katten op laten voeren.



Hij was dus krap 5 weken oud toen hij bij zijn moeder wegging. Ik had reeds Karel en Kootje in huis dus hij was niet alleen. Hij was heel snel gewend en beschouwde Karel als surrogaat pappa. Normaal gesproken horen kittens nog langer bij hun moeder te blijven maar dat ging dus niet. Hij is gelukkig heel sociaal geworden doordat hij andere katten om zich heen had die hem de nodige opvoeding gaven.




Casey kon uren heerlijk bij je op schoot liggen in de meest vreemde houdingen, helemaal leuk vond hij dat. Hoe je ook ging liggen hij frommelde zich er wel bij. Gezellig hoor!



Casey was ook een apart kereltje, hij wist heel goed zijn eigen naam en kwam braaf aanhobbelen als je hem riep en sprong dan op commando in je nek en kon daar dan uren blijven zitten. Door de jaren heen heeft hij de andere katten zien komen en vond dat allemaal prima. Hij vond het allemaal best, hoe meer zielen hoe meer vreugd. Hij was de grootste vriendjes met Dymphy en Karel. Ze lagen altijd op een hoop te slapen en wasten elkaar gezellig. Hij kon ook heel leuk spelen met Dymphy, lekker samen rennen door het huis.




Met Mylah had hij niks, die had zo'n rare pluimstaart en dat malle aparte karakter. Hij liet haar wel toe in zijn vriendenclubje maar ze bleef toch 'anders'. Toen er eenmaal kittens waren durfde hij wel in de kraamdoos te kijken maar bleef wel op gepaste afstand. De kittens werden groter en ook dat vond hij wel leuk, lekker spelen met de ukken.










Toen Dymphy was overleden veranderde Casey ook, hij was zn vriendinnetje kwijt en was daar danig van onder de indruk. Op een gegeven moment wilde hij ook niet meer spelen en kroop in zn schulp. Ik ben naar de dierenarts gegaan en daar bleek dat zijn nieren er bijna meer opgehouden waren, we hebben hem aan de medicijnen gedaan en hij heeft nog ruim een half jaar goed kunnen functioneren terwijl hij op grond van zijn nierwaardes eigenlijk al dood had moeten zijn. Hij werd toen slechter en ik heb ook bij hem de moeilijke beslissing moeten nemen. Hij is uiteindelijk 14 jaar geworden.

Dag lieve Caseybeesie, ook jou mis ik heel erg.




Back to content | Back to main menu